შემომიერთდით Instagram-ზეClick here

Showing posts with label ქართულად. Show all posts
Showing posts with label ქართულად. Show all posts
მოკლე ბიოგრაფიული ცნობები ჭოლა ლომთათიძეზე : ჭოლა ლომთათიძე დაიბადა საქართველოს ერთ-ერთ მშვენიერ კუთხეში, გურიაში, სოფელ მეწიეთში 1878 წელს.


ჭოლა ლომთათიძე მოკრძალებით ამბობდა: “მე მწერალი როდი ვარ”, ჩემი ნაწერი პოემა მხატვრული ნაწარმოები როდია, “უბრალო წერილებია გამწარებული ადამიანისა”, რომელიც საპყრობილეში ვერ ეტევა და მსოფლიოს ყველა ნამდვილი ადამიანის სიყვარულით იწვისო. იგი  ოცნებობდა “მთელს ქვეყნიერებას და მსოფლიოს “მოჰფენოდა მის მიერ არაერთგზის მგრძნობიარედ და გულწრფელად ნათქვამი სიტყვები:”მე ყველა ჩაგრული, ყველა ადამიანი მიყვარსო!” “მრავალრიცხოვან მიტინგებზე, გაშლილ ცის ქვეშ, მებრძოლი პროლეტარიატის დროშის ფრიალის ცქერით, მე სალამი მივეცი თავისუფლებას”, – ამაყად აცხადებდა მწერალი, -”ვსწერ რაც გადავიტანე, რაც ვიხილე, ვსწერ საპყრობილის სურათებს, რომელშიაც ხანდახან გამოერევა ციხის გადაღმელი სურათებიც, უამისობა შეუძლებელიაო”(“უსათაურო”,”საპყრობილეში”).ჭოლა ლომთათიძის რეალისტურ-რომანტიკული შემოქმედება, მართლაც, სიცოცხლის, თავისუფლების, სამართლიანობის მოყვარე ადამიანის ავტობიოგრაფიაა. მისი განცდები და შთაბეჭდილებანია მისი სევდა და სიხარული.
სოციალ-დემოკრატი მწერლებიდან გამონაკლისად უნდა ჩაითვალოს ჭოლა ლომთათიძე, რომლის შემოქმედებაში კრიტიკულ რეალიზმთან შერწყმული სოციალისტური რეალიზმის ელემენტები იმპრესიონისტულ-ნეორომანტიკული ფორმით გვევლინება. მის ლირიკულ პროზას საფუძვლად უდევს პირადი განცდა და შთამბეჭდილება, რომელიც საზოგადოებრივი განწყობილებისა და იდეოლოგიის ნაწილია. დაუცხრომელი ოპტიმიზმით, რევოლუციური მასის გამარჯვების რწმენით და მისი დროებითი წარუმატებლობით გამოწვეული ფარული სევდითაა განმსჭვალული მწერლის ყოველი ფრაზა, ყოველი აზრი და განცდა. დიდმა ბუნებრივმა ნიჭმა და სინამდვილის ღრმა ფსიქოლოგიური განცდის უნარმა, იმპრესიონისტული და ნეორომანტიკულ-სიმბოლისტური  პოეტიკის მიღწევათა გამოყენებამ შეაძლებინა ჭოლა ლომთათიძეს დაეძლია სოციალ-დემოკრატ პოეტთა ნატურალიზმი და შემოქმედებითად განევითარებინა ქართული კრიტიკული რეალიზმი. გადაჭარბებული ემოციურობის, მსოფლმხედველობრივი გაურკვევლობისა და კომპოზიციური უსწორმასწორობის მიუხედავად, რაც ყოველთვის როდია უცხო ჭოლა ლომთათიძის  შემოქმედებისათვის, მისი პოეტური პროზა უახლესი ქართული ლიტერატურის ორიგინალური შენაძენია.

                                                              გადმოწერა Download


მოკლე ბიოგრაფიული ცნობები ჭოლა ლომთათიძეზე : ჭოლა ლომთათიძე დაიბადა საქართველოს ერთ-ერთ მშვენიერ კუთხეში, გურიაში, სოფელ მეწიეთში 1878 წელს.


ჭოლა ლომთათიძე მოკრძალებით ამბობდა: “მე მწერალი როდი ვარ”, ჩემი ნაწერი პოემა მხატვრული ნაწარმოები როდია, “უბრალო წერილებია გამწარებული ადამიანისა”, რომელიც საპყრობილეში ვერ ეტევა და მსოფლიოს ყველა ნამდვილი ადამიანის სიყვარულით იწვისო. იგი  ოცნებობდა “მთელს ქვეყნიერებას და მსოფლიოს “მოჰფენოდა მის მიერ არაერთგზის მგრძნობიარედ და გულწრფელად ნათქვამი სიტყვები:”მე ყველა ჩაგრული, ყველა ადამიანი მიყვარსო!” “მრავალრიცხოვან მიტინგებზე, გაშლილ ცის ქვეშ, მებრძოლი პროლეტარიატის დროშის ფრიალის ცქერით, მე სალამი მივეცი თავისუფლებას”, – ამაყად აცხადებდა მწერალი, -”ვსწერ რაც გადავიტანე, რაც ვიხილე, ვსწერ საპყრობილის სურათებს, რომელშიაც ხანდახან გამოერევა ციხის გადაღმელი სურათებიც, უამისობა შეუძლებელიაო”(“უსათაურო”,”საპყრობილეში”).ჭოლა ლომთათიძის რეალისტურ-რომანტიკული შემოქმედება, მართლაც, სიცოცხლის, თავისუფლების, სამართლიანობის მოყვარე ადამიანის ავტობიოგრაფიაა. მისი განცდები და შთაბეჭდილებანია მისი სევდა და სიხარული.
სოციალ-დემოკრატი მწერლებიდან გამონაკლისად უნდა ჩაითვალოს ჭოლა ლომთათიძე, რომლის შემოქმედებაში კრიტიკულ რეალიზმთან შერწყმული სოციალისტური რეალიზმის ელემენტები იმპრესიონისტულ-ნეორომანტიკული ფორმით გვევლინება. მის ლირიკულ პროზას საფუძვლად უდევს პირადი განცდა და შთამბეჭდილება, რომელიც საზოგადოებრივი განწყობილებისა და იდეოლოგიის ნაწილია. დაუცხრომელი ოპტიმიზმით, რევოლუციური მასის გამარჯვების რწმენით და მისი დროებითი წარუმატებლობით გამოწვეული ფარული სევდითაა განმსჭვალული მწერლის ყოველი ფრაზა, ყოველი აზრი და განცდა. დიდმა ბუნებრივმა ნიჭმა და სინამდვილის ღრმა ფსიქოლოგიური განცდის უნარმა, იმპრესიონისტული და ნეორომანტიკულ-სიმბოლისტური  პოეტიკის მიღწევათა გამოყენებამ შეაძლებინა ჭოლა ლომთათიძეს დაეძლია სოციალ-დემოკრატ პოეტთა ნატურალიზმი და შემოქმედებითად განევითარებინა ქართული კრიტიკული რეალიზმი. გადაჭარბებული ემოციურობის, მსოფლმხედველობრივი გაურკვევლობისა და კომპოზიციური უსწორმასწორობის მიუხედავად, რაც ყოველთვის როდია უცხო ჭოლა ლომთათიძის  შემოქმედებისათვის, მისი პოეტური პროზა უახლესი ქართული ლიტერატურის ორიგინალური შენაძენია.

                                                              გადმოწერა Download

მოკლე ბიოგრაფიული ცნობები ჭოლა ლომთათიძეზე : ჭოლა ლომთათიძე დაიბადა საქართველოს ერთ-ერთ მშვენიერ კუთხეში, გურიაში, სოფელ მეწიეთში 1878 წელს.


ჭოლა ლომთათიძე მოკრძალებით ამბობდა: “მე მწერალი როდი ვარ”, ჩემი ნაწერი პოემა მხატვრული ნაწარმოები როდია, “უბრალო წერილებია გამწარებული ადამიანისა”, რომელიც საპყრობილეში ვერ ეტევა და მსოფლიოს ყველა ნამდვილი ადამიანის სიყვარულით იწვისო. იგი  ოცნებობდა “მთელს ქვეყნიერებას და მსოფლიოს “მოჰფენოდა მის მიერ არაერთგზის მგრძნობიარედ და გულწრფელად ნათქვამი სიტყვები:”მე ყველა ჩაგრული, ყველა ადამიანი მიყვარსო!” “მრავალრიცხოვან მიტინგებზე, გაშლილ ცის ქვეშ, მებრძოლი პროლეტარიატის დროშის ფრიალის ცქერით, მე სალამი მივეცი თავისუფლებას”, – ამაყად აცხადებდა მწერალი, -”ვსწერ რაც გადავიტანე, რაც ვიხილე, ვსწერ საპყრობილის სურათებს, რომელშიაც ხანდახან გამოერევა ციხის გადაღმელი სურათებიც, უამისობა შეუძლებელიაო”(“უსათაურო”,”საპყრობილეში”).ჭოლა ლომთათიძის რეალისტურ-რომანტიკული შემოქმედება, მართლაც, სიცოცხლის, თავისუფლების, სამართლიანობის მოყვარე ადამიანის ავტობიოგრაფიაა. მისი განცდები და შთაბეჭდილებანია მისი სევდა და სიხარული.
სოციალ-დემოკრატი მწერლებიდან გამონაკლისად უნდა ჩაითვალოს ჭოლა ლომთათიძე, რომლის შემოქმედებაში კრიტიკულ რეალიზმთან შერწყმული სოციალისტური რეალიზმის ელემენტები იმპრესიონისტულ-ნეორომანტიკული ფორმით გვევლინება. მის ლირიკულ პროზას საფუძვლად უდევს პირადი განცდა და შთამბეჭდილება, რომელიც საზოგადოებრივი განწყობილებისა და იდეოლოგიის ნაწილია. დაუცხრომელი ოპტიმიზმით, რევოლუციური მასის გამარჯვების რწმენით და მისი დროებითი წარუმატებლობით გამოწვეული ფარული სევდითაა განმსჭვალული მწერლის ყოველი ფრაზა, ყოველი აზრი და განცდა. დიდმა ბუნებრივმა ნიჭმა და სინამდვილის ღრმა ფსიქოლოგიური განცდის უნარმა, იმპრესიონისტული და ნეორომანტიკულ-სიმბოლისტური  პოეტიკის მიღწევათა გამოყენებამ შეაძლებინა ჭოლა ლომთათიძეს დაეძლია სოციალ-დემოკრატ პოეტთა ნატურალიზმი და შემოქმედებითად განევითარებინა ქართული კრიტიკული რეალიზმი. გადაჭარბებული ემოციურობის, მსოფლმხედველობრივი გაურკვევლობისა და კომპოზიციური უსწორმასწორობის მიუხედავად, რაც ყოველთვის როდია უცხო ჭოლა ლომთათიძის  შემოქმედებისათვის, მისი პოეტური პროზა უახლესი ქართული ლიტერატურის ორიგინალური შენაძენია.
                                                           გადმოწერა Download
ჭოლა ლომთათიძე დაიბადა საქართველოს ერთ-ერთ მშვენიერ კუთხეში, გურიაში, სოფელ მეწიეთში 1878 წელს.


ჭოლა ლომთათიძე მოკრძალებით ამბობდა: “მე მწერალი როდი ვარ”, ჩემი ნაწერი პოემა მხატვრული ნაწარმოები როდია, “უბრალო წერილებია გამწარებული ადამიანისა”, რომელიც საპყრობილეში ვერ ეტევა და მსოფლიოს ყველა ნამდვილი ადამიანის სიყვარულით იწვისო. იგი  ოცნებობდა “მთელს ქვეყნიერებას და მსოფლიოს “მოჰფენოდა მის მიერ არაერთგზის მგრძნობიარედ და გულწრფელად ნათქვამი სიტყვები:”მე ყველა ჩაგრული, ყველა ადამიანი მიყვარსო!” “მრავალრიცხოვან მიტინგებზე, გაშლილ ცის ქვეშ, მებრძოლი პროლეტარიატის დროშის ფრიალის ცქერით, მე სალამი მივეცი თავისუფლებას”, – ამაყად აცხადებდა მწერალი, -”ვსწერ რაც გადავიტანე, რაც ვიხილე, ვსწერ საპყრობილის სურათებს, რომელშიაც ხანდახან გამოერევა ციხის გადაღმელი სურათებიც, უამისობა შეუძლებელიაო”(“უსათაურო”,”საპყრობილეში”).ჭოლა ლომთათიძის რეალისტურ-რომანტიკული შემოქმედება, მართლაც, სიცოცხლის, თავისუფლების, სამართლიანობის მოყვარე ადამიანის ავტობიოგრაფიაა. მისი განცდები და შთაბეჭდილებანია მისი სევდა და სიხარული.
სოციალ-დემოკრატი მწერლებიდან გამონაკლისად უნდა ჩაითვალოს ჭოლა ლომთათიძე, რომლის შემოქმედებაში კრიტიკულ რეალიზმთან შერწყმული სოციალისტური რეალიზმის ელემენტები იმპრესიონისტულ-ნეორომანტიკული ფორმით გვევლინება. მის ლირიკულ პროზას საფუძვლად უდევს პირადი განცდა და შთამბეჭდილება, რომელიც საზოგადოებრივი განწყობილებისა და იდეოლოგიის ნაწილია. დაუცხრომელი ოპტიმიზმით, რევოლუციური მასის გამარჯვების რწმენით და მისი დროებითი წარუმატებლობით გამოწვეული ფარული სევდითაა განმსჭვალული მწერლის ყოველი ფრაზა, ყოველი აზრი და განცდა. დიდმა ბუნებრივმა ნიჭმა და სინამდვილის ღრმა ფსიქოლოგიური განცდის უნარმა, იმპრესიონისტული და ნეორომანტიკულ-სიმბოლისტური  პოეტიკის მიღწევათა გამოყენებამ შეაძლებინა ჭოლა ლომთათიძეს დაეძლია სოციალ-დემოკრატ პოეტთა ნატურალიზმი და შემოქმედებითად განევითარებინა ქართული კრიტიკული რეალიზმი. გადაჭარბებული ემოციურობის, მსოფლმხედველობრივი გაურკვევლობისა და კომპოზიციური უსწორმასწორობის მიუხედავად, რაც ყოველთვის როდია უცხო ჭოლა ლომთათიძის  შემოქმედებისათვის, მისი პოეტური პროზა უახლესი ქართული ლიტერატურის ორიგინალური შენაძენია.

                                                            გადმოწერა Download

 ჭოლა ლომთათიძე დაიბადა საქართველოს ერთ-ერთ მშვენიერ კუთხეში, გურიაში, სოფელ მეწიეთში 1878 წელს.


ჭოლა ლომთათიძე მოკრძალებით ამბობდა: “მე მწერალი როდი ვარ”, ჩემი ნაწერი პოემა მხატვრული ნაწარმოები როდია, “უბრალო წერილებია გამწარებული ადამიანისა”, რომელიც საპყრობილეში ვერ ეტევა და მსოფლიოს ყველა ნამდვილი ადამიანის სიყვარულით იწვისო. იგი  ოცნებობდა “მთელს ქვეყნიერებას და მსოფლიოს “მოჰფენოდა მის მიერ არაერთგზის მგრძნობიარედ და გულწრფელად ნათქვამი სიტყვები:”მე ყველა ჩაგრული, ყველა ადამიანი მიყვარსო!” “მრავალრიცხოვან მიტინგებზე, გაშლილ ცის ქვეშ, მებრძოლი პროლეტარიატის დროშის ფრიალის ცქერით, მე სალამი მივეცი თავისუფლებას”, – ამაყად აცხადებდა მწერალი, -”ვსწერ რაც გადავიტანე, რაც ვიხილე, ვსწერ საპყრობილის სურათებს, რომელშიაც ხანდახან გამოერევა ციხის გადაღმელი სურათებიც, უამისობა შეუძლებელიაო”(“უსათაურო”,”საპყრობილეში”).ჭოლა ლომთათიძის რეალისტურ-რომანტიკული შემოქმედება, მართლაც, სიცოცხლის, თავისუფლების, სამართლიანობის მოყვარე ადამიანის ავტობიოგრაფიაა. მისი განცდები და შთაბეჭდილებანია მისი სევდა და სიხარული.
სოციალ-დემოკრატი მწერლებიდან გამონაკლისად უნდა ჩაითვალოს ჭოლა ლომთათიძე, რომლის შემოქმედებაში კრიტიკულ რეალიზმთან შერწყმული სოციალისტური რეალიზმის ელემენტები იმპრესიონისტულ-ნეორომანტიკული ფორმით გვევლინება. მის ლირიკულ პროზას საფუძვლად უდევს პირადი განცდა და შთამბეჭდილება, რომელიც საზოგადოებრივი განწყობილებისა და იდეოლოგიის ნაწილია. დაუცხრომელი ოპტიმიზმით, რევოლუციური მასის გამარჯვების რწმენით და მისი დროებითი წარუმატებლობით გამოწვეული ფარული სევდითაა განმსჭვალული მწერლის ყოველი ფრაზა, ყოველი აზრი და განცდა. დიდმა ბუნებრივმა ნიჭმა და სინამდვილის ღრმა ფსიქოლოგიური განცდის უნარმა, იმპრესიონისტული და ნეორომანტიკულ-სიმბოლისტური  პოეტიკის მიღწევათა გამოყენებამ შეაძლებინა ჭოლა ლომთათიძეს დაეძლია სოციალ-დემოკრატ პოეტთა ნატურალიზმი და შემოქმედებითად განევითარებინა ქართული კრიტიკული რეალიზმი. გადაჭარბებული ემოციურობის, მსოფლმხედველობრივი გაურკვევლობისა და კომპოზიციური უსწორმასწორობის მიუხედავად, რაც ყოველთვის როდია უცხო ჭოლა ლომთათიძის  შემოქმედებისათვის, მისი პოეტური პროზა უახლესი ქართული ლიტერატურის ორიგინალური შენაძენია.

                                                            გადმოწერა Download
35 წლის ასაკში გარდაცვლილ მწერალს, რომელმაც უამრავი სამუშაო ადგილი გამოიცვალა არსებობისთვის ბრძოლაში, არასდროს შეუწყვეტია ლიტერატურული საქმიანობა. მისი სულისშემძვრელი მოთხრობები 7 წლის განმავლობაში იქმნებოდა. ასეთ მცირე დროში ამ რაოდენობის პირველხარისხოვანი ნაწარმოები იშვიათად შეუქმნია სხვა ქართველ მწერალს. ჭლექით დაავადებული სასიკვდილო სარეცელზეც არ წყვეტდა მუშაობას.
35 წლის ასაკში გარდაცვლილ მწერალს, რომელმაც უამრავი სამუშაო ადგილი გამოიცვალა არსებობისთვის ბრძოლაში, არასდროს შეუწყვეტია ლიტერატურული საქმიანობა. მისი სულისშემძვრელი მოთხრობები 7 წლის განმავლობაში იქმნებოდა. ასეთ მცირე დროში ამ რაოდენობის პირველხარისხოვანი ნაწარმოები იშვიათად შეუქმნია სხვა ქართველ მწერალს. ჭლექით დაავადებული სასიკვდილო სარეცელზეც არ წყვეტდა მუშაობას.
35 წლის ასაკში გარდაცვლილ მწერალს, რომელმაც უამრავი სამუშაო ადგილი გამოიცვალა არსებობისთვის ბრძოლაში, არასდროს შეუწყვეტია ლიტერატურული საქმიანობა. მისი სულისშემძვრელი მოთხრობები 7 წლის განმავლობაში იქმნებოდა. ასეთ მცირე დროში ამ რაოდენობის პირველხარისხოვანი ნაწარმოები იშვიათად შეუქმნია სხვა ქართველ მწერალს. ჭლექით დაავადებული სასიკვდილო სარეცელზეც არ წყვეტდა მუშაობას.
35 წლის ასაკში გარდაცვლილ მწერალს, რომელმაც უამრავი სამუშაო ადგილი გამოიცვალა არსებობისთვის ბრძოლაში, არასდროს შეუწყვეტია ლიტერატურული საქმიანობა. მისი სულისშემძვრელი მოთხრობები 7 წლის განმავლობაში იქმნებოდა. ასეთ მცირე დროში ამ რაოდენობის პირველხარისხოვანი ნაწარმოები იშვიათად შეუქმნია სხვა ქართველ მწერალს. ჭლექით დაავადებული სასიკვდილო სარეცელზეც არ წყვეტდა მუშაობას.


    

35 წლის ასაკში გარდაცვლილ მწერალს, რომელმაც უამრავი სამუშაო ადგილი გამოიცვალა არსებობისთვის ბრძოლაში, არასდროს შეუწყვეტია ლიტერატურული საქმიანობა. მისი სულისშემძვრელი მოთხრობები 7 წლის განმავლობაში იქმნებოდა. ასეთ მცირე დროში ამ რაოდენობის პირველხარისხოვანი ნაწარმოები იშვიათად შეუქმნია სხვა ქართველ მწერალს. ჭლექით დაავადებული სასიკვდილო სარეცელზეც არ წყვეტდა მუშაობას.
35 წლის ასაკში გარდაცვლილ მწერალს, რომელმაც უამრავი სამუშაო ადგილი გამოიცვალა არსებობისთვის ბრძოლაში, არასდროს შეუწყვეტია ლიტერატურული საქმიანობა. მისი სულისშემძვრელი მოთხრობები 7 წლის განმავლობაში იქმნებოდა. ასეთ მცირე დროში ამ რაოდენობის პირველხარისხოვანი ნაწარმოები იშვიათად შეუქმნია სხვა ქართველ მწერალს. ჭლექით დაავადებული სასიკვდილო სარეცელზეც არ წყვეტდა მუშაობას.
35 წლის ასაკში გარდაცვლილ მწერალს, რომელმაც უამრავი სამუშაო ადგილი გამოიცვალა არსებობისთვის ბრძოლაში, არასდროს შეუწყვეტია ლიტერატურული საქმიანობა. მისი სულისშემძვრელი მოთხრობები 7 წლის განმავლობაში იქმნებოდა. ასეთ მცირე დროში ამ რაოდენობის პირველხარისხოვანი ნაწარმოები იშვიათად შეუქმნია სხვა ქართველ მწერალს. ჭლექით დაავადებული სასიკვდილო სარეცელზეც არ წყვეტდა მუშაობას.


მე-19 ს-ის შუა ხანებში მოღვაწე ჟურნალისტი და პუბლიცისტი - ლავრენტი არდაზიანი ქართულ მწერლობაში კრიტიკული რეალიზმის ერთ-ერთ სულისჩამდგმელად იქცა, როდესაც 1861 წელს ჟურნალ „ცისკარში“ რომანი „სოლომონ ისაკიჩ მეჯღანუაშვილი“ გამოაქვეყნა. რომანი ასახავს ერთი სოციალური წყობის მეორეთი ჩანაცვლების რთულ პროცესს, მწერალი მხატვრული დამაჯერებლობით გვიხატავს მოქმედ პირთა ხასიათებსა და ტიპაჟებს.
სულხან-საბა აღწერს ევროპაში მისი მოგზაურობის დეტალებს, რომის პაპთან შეხვედრას, სტუმრობას კუნძულ მალტაზე და სხვა.



გადმოწერა Download

ჯოელ ჩენდლერ ჰარისი ამერიკელი მწერალია. მან მთელი თავისი ცხოვრება ჩრდილოეთ ამერიკის შავკანიანებში გაატარა.ბავშვობისას ჰარისი ხშირად ისმენდა მხიარულ და სასაცილო ზღაპრებს, რომლებიც ამ ადამიანებმა თავიანთი სამშობლოდან – აფრიკიდან ჩამოიტანეს. ამ ზღაპრებს ჯოელს კეთილი შავკანიანი მოხუცი, ბიძია რიმუსი უყვებოდა. ჯოელს ძალიან უყვარდა ალერსიანი მოხუცი და თავის წიგნსაც ამიტომ დაარქვა "ბიძია რიმუსის ზღაპრები".

ცნობილი მწერალი,  პოეტი,  ირანის სულიერი ლიდერების მიერ სასიკვდილოდ გამეტებული სალმან რუშდი,  რომელსაც ,,შაჰინშაჰის”  ინგლისური გამოცემის წინასიტყვაობა ეკუთვნის,  წერს:  ამ ნაწარმოების წაკითხვისას გვეუფლება გრძნობა, როგორიც ხელოვნების ნამდვილი ნიმუშის კითხვისას:  ჩვენს ფანტაზიას ფრთები ესხმება.  ნაწარმოების შესახებ რეცენზიები დაიწერა London Review of Books-ში, The Observer-ში, Sunday Times-ში New York Times Book Review-ში, New Yorker-ში, Time-ში და Newsweek-ში.  ხოლო Sunday Times-მა 1983  წელს ,,შაჰინშაჰი”  წლის საუკეთესო ნაწარმოებად გამოაცხადა.

''ყველაფერი იგი გაქრა,
ვით სიზმარი გვიანი,
დრომ ახალი ძალით დაჰკრა:
სხვაა ადამიანი.
რუსოს ხანა, ოხვრა რონის,
ტრიანონის ცდომანი...''
გ ა ლ ა კ ტ ი ო ნ ი

«საფრანგეთის დიდებული ერი ჰქმნის დიდებულ ადამიანებს არა მხოლოდ
საფრანგეთისათვის, არამედ ყველა ერისათვის. სალამი საფრანგეთს!»

ეს სიტყვები ილია ჭავჭავაძის ნათქვამია.
მართლაც, სალამი, სახელი და დიდება საფრანგეთს! რამდენი გამოჩენილი და
სახელოვანი ადამიანი აღუზარდა და მისცა მან კაცობრიობას. ყველას ვინ ჩამოთვლის...
მათ შორის ჟან-ჟაკ რუსოს ერთ-ერთი უპირველესი ადგილი უჭირავს.

ენკენია

''ვითარცა იხილეს საკვირველი იგი
ნათლითა ბრწყინვალე სვეტი ჩამოვიდოდა
ადგილად თვისად, რეცა ვითარცა ზეცით
და დადგა ხარისხსა მას ზედა და დაემყარა
ხელით შეუხებლად კაცთაგან''

ლეონტი მროველი
ცხოვრება მეფეთა
ამბავი ქართლისა



 ''ჩემო ღრმა მკითხველო, კეთილი იყოს შენი მობრზანება იმ სამყაროში, სადაც მე გელი ''

წარუშლელელი სიყვარულით ბარსელი .
თბილისი 2010წელი.

  სარჩევი :

1 იქ, სადაც ახსოვთ შვეიცარია; 2 ეჰ, ჩვენ, ქართველები; 3 არც ამერიკა და არც რუსეთი! ამის თქმა მხოლოდ სუფრაზეა ლამაზი; 4 პრესა ოპიუმია; 5 ასე იწყებოდა; 6 როცა ტვინში ვირუსებია; 7 ერთი ქალის თეატრი და რა არ მოსწონთ რუსებს?; 8 ლუდმილა გურჩენკოდან შერონ სტოუნამდე; 9 დარწმუნებული ვარ; 10 მოდი და დაარქვი ამას ექსპერტი; 11 რისთვის?; 12 ვორონეჟში გატარებული სტუდენტობა და სამაღარიჩო დისერტაციები; 13 სახალხო კრება თუ შულავერის კომიტეტი?; 14 მაისის წვიმით გადარეცხილი ილუზიები; 15 აქაც საჭიროა გენერაცია; ეპილოგი.